Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

„Rana do rany” – nowa wystawa czasowa w Muzeum Opactwa

Zapraszamy na nową wystawę czasową w Muzeum Opactwa – „Rana do rany” autorstwa Poli Strusińskiej.

 

Wernisaż wystawy odbędzie się 17 września (czwartek) o godz. 18:00 w Opactwie Benedyktynów w Tyńcu.

Wystawa Rana do rany to projekt dyplomowy młodej artystki, absolwentki łódzkiej
Akademii Sztuk Pięknych – Poli Strusińskiej. Podejmuje ona temat doświadczania zranienia, które stanowi nieodzowną część ludzkiej egzystencji.

Otwarcie się na drugiego człowieka nieuchronnie wiąże się z ryzykiem zranienia, jednak – jak zauważa Jolanta Brach-Czaina – „nic, co istotne, nie może wydarzyć się bez otwarcia”. W tym kontekście zranienie jawi się jako konsekwencja autentycznego spotkania oraz relacyjności, wpisanych w ludzką kondycję.

Inspiracją dla realizacji prezentowanego cyklu gobelinów stała się Pieśń duchowa św. Jana od Krzyża, a szczególnie fragment: „rana jednego jest raną drugiego, obydwoje odczuwają to samo”. Odwołując się do tej myśli, artystka podejmuje refleksję nad spotkaniem rany ludzkiego serca z raną serca Jezusowego. Interesuje ją perspektywa, w której doświadczenie zranienia może stać się przestrzenią otwarcia na Boga. Tytuł wystawy Rana do rany jest inspirowany fragmentem z Traktatów Mistrza Eckharta „serce do serca, jedno w jednym – o to co miłuje Bóg”. Nadreński mistyk dużo uwagi poświęca aspektowi zjednoczenia duszy z Bogiem, także w przestrzeniach cierpienia.

Ważnym punktem odniesienia jest również fragment Księgi Izajasza: „w Jego ranach jest nasze uzdrowienie”. „Kontemplując własne zranienia w perspektywie przemienionych ran Jezusa, poszukuję nadziei oraz sensu doświadczeń, które na pierwszy rzut oka wydają się wyłącznie bolesne”, pisze Pola. Rana najczęściej kojarzy się z bólem, słabością i potrzebą ukrycia, na wystawie została natomiast wyeksponowana i umieszczona w centralnym punkcie ekspozycji jako znak akceptacji własnej kruchości oraz komunikat: „nie musisz się ukrywać”.

Inspiracje formalne artystka czerpie z bogactwa motywów średniowiecznych obfitujących w przedstawienia dolorystyczne. Posługuje się bliską abstrakcyjnemu przedstawieniu formą izolowanej rany boku Chrystusa, którą można znaleźć w późnośredniowiecznych modlitewnikach, na przykład w słynnym Modlitewniku Bonne’y de Luxembourg. Wyrwana z kontekstu anatomicznego, przeskalowana, pionowa, czerwona mandorla staje się portalem mistycznym, schronieniem dla duszy, bramą zbawienia.

Drugą, obok gobelinów, część wystawy stanowią obiekty fotograficzne. Autoportrety Poli Strusińskiej wykonane w formacjach skalnych nawiązują do postaci proroka Eliasza. Doświadczając głębokiego kryzysu egzystencjalnego i duchowego, Eliasz na górze Horeb odpowiedział na wezwanie Boga, opuszczając jaskinię i stając w Jego obecności. To właśnie wtedy przeżył doświadczenie szczególnej kontemplacji, w której Bóg objawił mu się w „szmerze łagodnego powiewu”. Motyw ten staje się metaforą wychodzenia z przestrzeni lęku i zranienia ku spotkaniu z Tym, który przynosi ukojenie. Fotografie oprawione w drewniane ramy przypominają średniowieczne ołtarzyki podróżne.

Przedstawiona na fotografiach przyroda jest surowa, zimowa i pozbawiona oznak pełni życia. Oczekuje jednak na nadejście wiosennego słońca i odrodzenie. Staje się tym samym metaforą człowieka zranionego, który trwa w nadziei na uzdrowienie, w myśl słów sufickiego poety Rumiego: „rana jest miejscem, przez które wchodzi w ciebie światło”.

 

Pola Strusińska, ur. w 2004 roku w Częstochowie, dzieciństwo spędziła w Bielsku-Białej i Krakowie. Ukończyła I stopień studiów na kierunku Fotografia i Multimedia Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. W swojej twórczości poprzez proste środki i symbole opowiada o duchowości i tożsamości człowieka. Kontakty z Bogiem i spacery po lesie stanowią główne źródło jej inspiracji. Porusza się w różnych mediach, które lubi łączyć, głównie w medium tkaniny artystycznej, fotografii i wideo, tworzy również kompozycje dźwiękowe na cytrze. Odpowiedzi na swoje pytania szuka w ciszy. Jej prace były prezentowane w Galerii ASP w Łodzi, Pałacu Potockich w Krakowie, Muzeum MS1 oraz w Galerii Wschodniej w Łodzi.

 

Kuratorka: Katarzyna Homoncik

Organizatorzy: Muzeum Opactwa Benedyktynów w Tyńcu, Galeria 3,30, Wspólnota Twórców Chrześcijańskich Vera Icon

Wystawa będzie otwarta do 30 stycznia 2027 r. 

 

Serdecznie zapraszamy!